Veurwerk

Op ’n mistige merge in os Limburgse land

Vond men 20.000 flessen in ’t zand

Neemes wist miër wie dat heej haij gezeijd

Umhuld door wind, tied en iënzaamheid

’t Stong er al jaore, gans vergeten

Alle afstanden waren opgemeten

’n iërder volk en hun ritueel

In de haop dat dit hun goden good beveel

Het einddoel van dit glazen graas:

Oneindig veurwerk over de Maas

Alle zwanen op de waterstroëming

Bogen hun nek vur de anstande kroëning

Van ’n frisse en jonge keunigin

Het hof gemakt vur ’n neej begin

Vur ’n megje oet ’n land’lijk schildereej

Dochter van ’n kiepenboordereej

’n Felle gloed hing boven de bosrand

Engstig vur alwir ‘n bosbrand

Kroop ze stiekem door ’t gaas

En daor zoog ze eur veurwerk over de Maas

Kleine Har waar ’n rowwe vlegel

17 jaor alt maar zien lot bezegeld

Lid van zien eigen clique, maar bevreend met neemus

Beej ’t sliepe van zien mes vervloekt heej Jezus

Van ’n mertvrouw die ‘r weinig achter zocht

Haij zien vader vertig kilo zwavel gekocht

Gemaskerd, zien vader apetrots

Schoot Har jankend van de apenrots

Gevangen in ’n roeije waas

Allesverzengend veurwerk over de Maas

Schepen varen met strakke, zwarte zeilen

De rivier op um hun geweld te deilen

’t Gezang van de piraten, monotoon

Vangt de wind en kneijt ’n cycloon

Gedreven glimt in de felle wintermaon

’n Snoevend en geladen kanon

De ierste sniej veel op de scheepsmast

Toen Blierick door de aanval werd verrast

Maar elke piraat keek inens verbaasd

Beej ‘n schot van veurwerk over de Maas

De mijnwerkers van ’t alde Rome

Waren ’s nachts in ’t Maasland a-gekomen

Bepakt met roet, holtskoeël en dynamiet

Klopten ze op de deur van Petonne Piet

“Weej zien van Rome nar heer toegesneld

Toen ’n neeje ster aan de Noorderloch werd gespeld”

Petonne Piet schonk water, wien en beer

Heej krabte zien baard en zei geamuseerd:

“Ik begriep mar bar weinig van ow relaas

Mar ow heil leet in ’t veurwerk boven de Maas”

Met de echo’s van ’t Kloeëster Sint Agatha

Vocht Lazarus ’n zwiegende vendetta

Onder fletse toortsen most heej de ketel reuren

Um ’t ieuwige leven aan te blieve steure

In zien kelder haij gen monnik mier geprat

Sinds ‘t duuster week vur ’t licht van de nacht

De monniken schreeven nar zien stugge wil:

“Kom en ruil ow lepel in vur ’n zonnebril

Voeg ow beej ‘t fieëst; dut neet zo dwaas

Er hangt leave in ’t veurwerk boven de Maas”

De geest van Melquíades de Wieze

Deed weinig um Macondo’s volk te pleasen

De stad waas in de sturm weggeweijd

Heej haij zien hand d’r schimmig vur umgedreijd

Het waas waor dat heej de doeëd haij ervaren

Maar de ienzaamheid kos heej neet verdragen

Doch, dit schaduwleave bood ‘m weinig vreugde

Dus koos heej vur de Hieëmel di heej heugde

In Venlo bond heej ’n veurpiel aan zien laars

En vloog mei met ’t veurwerk over de Maas

De genade van de liefde is wat ik drink

Mar ik stotter in mien glaas wannier ik dink

Dat op ramkoers – de weilanden vurbeej

‘n Trein raast nar wir ’n neej idee

As wespen kroepen weej spastisch op Gods klieëd

Vur zeute picknickkruumels van zien tied

Wie kiekt nag nar de grond onder de schoon?

Wie wet nag hoe de sterren zien oetgegaon?

Mar ik wet zeker dat ik ’t zoog; ik wet zeker dat ’t er waas

Op de Scheppingsnacht hing er veurwerk over de Maas