Samen Ald Waere

Ik herk de blaar oet de veurtuin

’n Tied die vervlogen is

Ik denk aan al mien geliefden

En aan wie meej ontnomen is

Ik denk aan alde gezichten

Gezichten die ik noeit mier zeej

Ik denk aan mien lieve opa

Die noeit ald werd met meej


Roerloos door mien ontroering

Bevangen door mien verdreet

Schrik ik van zingende kiender

En ’n zwaluwse zomerkreet

’t Stroatbieëld opent mien oeëge

En onthult wat met meej is

’n Glimlach vurspelt mien bezinning

Doorbrekt mien droefenis


Want ik waas nag noeit zo kalm of vreej

Geej wuurt ald met meej


Wie jong is drinkt op ’t leave

Met ’n dors die ge noeit echt lest

Ik huf meej ’n glaas op ’t heeje

’t Verleeje is toch al gewest

Ozze tred is zacht as we dansen door de nacht

Met ’t veur op ozze schoon

Ge knikt nar meej, vur ieuwig zien weej

Neemes die os wat kan doon


Want ik waas nag noeit zo kalm of vreej

Geej wuurt ald met meej


En ow… hoe kan ik ow nou vergeate?

’t Is of geej altied al bestong

Gries waere kan meej ni schelen

Geej halt meej vur altied jong

En ik zeej os al doar over honderd joar

Ow hand rust zacht op mien kneej

En as dan tenslotte mien oeëge toemotte

Zoot ’t Paradies al nevve meej


Want ik waas nag noeit zo kalm of vreej

Geej wuurt ald met meej

Geej wuurt ald met meej

Geej wuurt ald met meej