Moerasdraak

Dat schoeftig alt kolkt um mien stad

Grieze golven breken heej

Ik haij ow voest verwacht op ’t modderwad

Mar nea, ik zoog ow d’r ni beej

Ik wet neet wat geej dut en dat is ok neet mien zaak

Mar asteblif, pas op vur de moerasdraak

Ik zoog ow op de sofa met suède droeven

Donker sap rolde over ow kin

Bedeend door de lusten van priesters en boeven

Werd ik de proeij van ow zin

Leg ow vingers in mien nek tot ik zoore vlinders braak

En mak meej tiejelijk bleend vur de moerasdraak

Goudgele oijem is ’n sproeëkje, en zoeë bleek

Drakenblood bestieët neet vur meej

Er waas ’n tied dat ik eur van dichtbeej in de oeëge keek

Grieze golven breken heej

Ik veul ow zinnen in mien nek, geej wilt dat ik ’t vechten staak

Maar ierlijk… ik haop al lang ni mier op mien moerasdraak