As 't Aan Meej Loog Dan Brocht Ik 't Daak Umlieëg

Os mam zei al gröts toen ik amper kos staon

Ze haij oeit ’n engel in vlammen zeen opgaon

Zien oeëge bevroren, zien schouwers kraakten

En ’n harp speulde zacht toen heej ’t veur i-zakte

Heej klonk as de wind oet ’n ald gedicht

Heej haij ’n vremd en vreselijk gezicht

En heej haij mien ganse leave oetgelicht

Nou, ik haij ’t geer gezeen destieds in mien wieg

Mar as ’t aan meej loog dan brocht ik dit daak umlieëg

Ik zette meej neer met pen en papeer

Ik schreef vur ow ’n leed op de moor

't Ging over hoe ik meej aan ow verloor

Met ow kop in ow nek lachte deep in ow keel

’t Waas over; ’t decor veel

’t Scheermes in ow hand blonk gans sensueel

Wilde revanche, Delilah? Of ziede ’t vechten verlierd?

Want as ’t aan meej loog dan brocht ik dit daak umlieëg

Mien ganse hart haij ik vur ow gespaard

Nou bespaar meej ow “’t is neet wat ’t liekt”

Want leefde makt bleend vur wie neet oet zien dûp kiekt

De leefde danst op klump, en de leefde danst op turf

Op graven danst de leefde zich murw

En mien leefde lat snel zeen wat ik durf

Dees zuilen heer deenen ’n gans angere hieër

En as ’t aan meej loog dan brocht ik dit daak umlieëg